Sunday, October 24, 2010

SUPER LUNA (1)- Ang Pagkatuklas




This is the 1st chapter of Super Luna, sana subaybayan nyo, nakaka 4 chapters palang ako huhuhu, hehe, pero pinagpaptuloy ko pa rin, di ko mapigilan magsulat eh :) thanks guys and enjoy

sa mga gusto ako i follow sa blog ko and i-add sa FB eto po

FB:gabifad@yahoo.com
BLOG: gabrielfads.blogspot.com

_____________________________________________________________________________________


“Helios, wag mo iwanan si Lucas dyan, HELIOS” sigaw ni Sophia nung iniwan ni Helios ang sanggol na si Lucas sa harap ng isang malaking bahay na nadaanan nila sa pagtakbo ni Sophia

“Mas ligtas sya dyan Sophia, papaano pag nahabol tayo ng mga Grospe?” sagot ni Helios

“Wala syang kalaban laban Helios” sagot ni Sophia

“Iniwan ko sakanya ang sagradong bato ng Luna, hindi sya malalapitan ng mga Grospe” sagot ni Helios

-------------------------------------------------------------------------------------

“Aba! Bakit may bata dito, Honey! May bata dito sa labas ng bahay natin” sabi ni Elison, ang asawa ni Asya na may ari ng bahay

“Baka eto na yung hiniling natin sa diyos Elison” sagot ni Asya

Limang taon na magasawa sina Elison at Asya ngunit kahit isang anak ay hindi sila makagawa. Naisip nila na marahil eto na ang sagot ng Diyos sa lahat ng mga hiling nila…. Ang Kaspyan na magiging huling tagapagligtas ng mga tao at Kaspyan laban sa mga Grospe

“Salamat panginoon” sigaw ni Elison sa kalangitan habang hawak hawak ang iniwang batang si Lucas “Simula sa araw na ito ikaw na si Joseph, si Joseph, ang matagal na naming hinihintay na anak” sabi ni Elison habang nakatitig sa sanggol na hawak nito

At dito nagbago ang buhay ni Lucas, o ngayon ay mas kilalala nang si Joseph


Alalang alala ko ng unang beses kong nalaman na iba ako sakanila…. Hindi ako katulad ng mga kalaro ko sa eskwelahan. Hindi ako tulad nilang mabilis masaktan… hindi ako tulad nilang…


NORMAL


“Anak naman! Gumising kana!” sigaw ng aking ina saakin “Malelate ka na sa school oh! First day mo!” dagdag pa ni Mama

“Opo gigising na po” masunuring sagot ko

Unang araw ng pagiging ganap kong estudyante sa Elementarya, galing ako sa ibang eskwelahan, hindi ko kilala lahat ng mga mukang nakikita ko. Hindi ko alam kung bakit pag pasok ko ng silid aralan ay pinag tatawanan nila ako, hindi ko alam kung bakit walang ni isang pumansin sakin kundi ang isang bata rin na pinagtatawan nila, si Eros, walang mali sa itsura ko, wala din naman akong nakikitang mali sa itsura ni Eros, bakit nila kami pinagtatawan

Nagsimula na ang unang klase namin ng habang masipag akong nagsusulat ng lahat ng mga ipanasulat ng aming guro, ay hindi parin ako tinitigilan ng mga bagong kaklase ko, binabato ng mga papel na binilog, pero pinalaki ako ng maayos nila Mama at Papa, at sinabi nila sakin na huwag ako papatol sa mga salbahe, kasi magiging salbahe din ako kapag pumatol ako.

Pinipigilan ko lang ang sarili ko sa kung ano ang maaring magawa ko sakanila, ayoko manakit ng iba at hindi din naman ako sumbungero, basta tinitiis ko lang lahat ng ginagawa nila, inisip ko nalang na mapapagod din ang mga iyan. Ngunit pagkatapos nila ako inisin ay isinusunod nila si Eros, mahina ang pampigil ko kapag may nakikita akong ibang taong inaagrabyado kahit wala naming ginagawa ang taong iyun. Bago pa ako sumabog ay tumigil na sila sa pangiinis kay Eros, Buti naman, sabi ko nuon, kung hindi ay hindi ko napigilan ang sarili ko.

Sabi ko nalang sa sarili ko, Makita ko ulit na nananakit sila ng iba MAKIKITA NILA YUNG HINAHANAP NILA!

Natapos ang klase at papalabas na ako ng iskwelanhang unang araw palang ay isinumpa ko na. Nakita kong pinagkakatuwaan nila ang isang bata na nung papalapit ako ay si Eros, naalala kong muli ang sabi ng mga magulang ko, tumulong ako sa mga taong naagwabyado, kasi walang taong pinanganak para pagkatuwaan at gawing laruan lang, kundi ipinangak sila na may sari sariling misyon sa mundong ito.

“Tigilan nyo nga siya!” sigaw ko sa aking mga salbaheng kaklase

“Sino ka ba ha? Eh kakalipat mo palang dito ang yabang mo na!” sagot ng isang kaklase ko

“Hindi tama yang ginagawa nyo” sagot ko sakanila

Mabilis na tumakbo papalapit sakin ang lalaking nakasagutan ko at mukang inaambahan ako, wala akong ginawa kundi isangga ang mga kamay ko, at laking gulat ko na kusa kong inihagip sakanya ito at hindi normal ang kinalagyan nya pagkatapos, siguro kung susukatin mo ay mga tatlong dipa sya tumalsik sa pagkakahagip ko sakanya. At naisip ko sa sarili ko

WALANG BATANG PITONG TAONG GULANG ANG MAKAKAGAWA NA PATALSIKIN ANG ISA PA NA MAS MALAKI PA SAKANYA NG ISANG GANUN LANG.

Wala akong magawa ngunit simula nung araw na iyun ay isipin kung bakit ganuon na lamang ang nangyari. Agad nagtakbuhan ang mga kasama ng lalaki at naiwang nakahandusay sa lapag si Eros at nakaupo, hindi matulungan ang sarili

Agad ko syang hinatak at nagpasalamat sakin at siniguro ko sakanya na walang ibang mananakit sakanya

“Simula ngayon, kaibigan na tayo, at kung sinong mangaaway sayo, lagot sila sakin!” sabi ko sakanya habang nakaakbay ang isang kamay ko sa mga balikat nya.

“Salamat Joseph ah! Tinulungan mo ako sa kanila, Thank you! Tsaka, simula ngayon, ikaw na bestfriend ko” sagot ni Eros saakin

Simula nung araw na iyun naging bestfriend ko si Eros, kapag pumapasok kami sa loob ng silid aralan, walang kumikibo, lahat nakatahimik, hindi ko nga alam, nawala ng parang bula ang nahagip kong umaaway kay Eros, hindi na siyang muli nagpakita sa eskwelahan namin.

Hindi padin ako makapaniwala nung mga oras na iyun kung anong lakas ang lumabas sakin nung tumilapon ang salbahe kong kaklase sa isang hagipan ko laman, na kung iisipin mo rin ay hindi hamak na mas malaki saakin, kahit na pareho lang kaming pitong taong gulang, mas malaki sya at mas mabigat, kaya’t nung araw nay un, alam ko na hindi normal ang nangyari.

Saan ako dadalin ng mga bagong natuklasan ko sa sarili ko. Simula nung araw na iyun, tumatak na sa isipan ko na hindi nga ako isang normal na tao!


(to be continued...)

Saturday, October 23, 2010

SUPER LUNA- prolouge



?It's so exiting habang sinusulat ko to, wala lang, sabi ko pa naman sa status ko, I'm going to rest for a while, ayun nagpahinga ng isang linggo, and eto back to writing, wala hindi ko mapigilan isulat lahat ng ideas na naiisip ko

Eto muna isang maikling prolouge pang pa exite sa mga naghihintay sa pagdating ni Super Luna... :) enjoy

Sa mga gustong mag add sa FB and mag follow sa blog ko

FB: gabifad@yahoo.com
BLOG: gabrielfad.blogspot.com

_____________________________________________________________________________________

Isang malaking itim na bola ang lumabas sa mga kamay niya, wala akong nagawa kung hindi titigan lang ang malaking bilog na itim na hawag ni Dark G. at alam ko na kahit anong oras ay bibitawan na nya at ibabato patungo saakin. Agad kong tinawag ang kaibigan kong si Galdium

“Mula sa mundo ng mga espirito, tinatawagan kita, ilabas ang kakayahan, ipakita saakin ang tunay mong anyo, lumabas ka Galdium” sigaw ako, sumipol ang malakas na hangin, nabalot ako ng kulay berdeng hangin, lumabas ang berdeng liwanag na nagmula sa kalangitan, ang mga hangin na bumabalot saakin ay tumungo pataas, sabay ang paglabas ni Galdium, ang pinakatusong agilang kaibigan ko.

“Galdium” sigaw ko sakanya, agad syang lumapit patungo saakin at agad akong sumakay sakanya nung nakalapit na sya, umangat ako sa himpapawid para narin mapantayan ko kung gaano kataas si Dark G., “Galdium, ilayo mo ang bolang itim, gamitin mo ang kaibigan mong hangin” sigaw ko

Agad na ibinuka ni Galdium ang mga pakpak nya at ipinagaspas ito, sobrang lakas ng hangin ang naibigay ni Galdium patungo kay Dark G. ngunit parang hindi ito sapat para mailayo ang bolang itim at tanggalin sa mga kamay ni dark G.

Binitawan ni Dark G. ang itim na bola at patungo ito saakin, agad kong inutusan si Galdium na lakasan pa ang pagaspas para matangay ang malaking bola papalayo, ngunit parang wala itong magawa, wala akong maisip na ibang paraan para maitaboy ito, ang nagawa ko lamang ay patigilin si Galdium at lumpipad kami papalayo para maiwasan ang pagtama ng bola sa akin. Mabilis na lumipad ang bola papalapit saamin kaya’t inutusan ko nalang si Galdium na lumipad papatas

“Galdium, tumaas tayo, iwasan mo ang itim na bola” utos ko sakanya

Mabilis na lumipad si Galdium papataas para maiwasan naming ang paparating na panganib, sobrang bilis nya pataas, mahigpit akong humawak sakanya, mabilis din naming lumapit saamin ang bolang itim, sabay ng pagtaas ni Galdium ay paglapit din sa amin nito.

Sige taas pa, kaunti nalang, sige pa Galdium, iyun lang ang naiisip ko, hanggang halos makadikit na saamin ang malaking bola, napatigil si Galdium sa paglipad, natamaan sya sa may ilalim na bahagi nya, ang lakas ng pagkakatama sakanya kaya’t pati ako ay napabitaw sa pagkakahawak ko ng mahigpit sa kanya, nahuhulog ako mula sa ere, mabilis na mabilis, hindi ko alam kung paano ko isasalba ang sarili ko, sa sobrang lakas ng hangin na kinakalaban ko ay natanggal ang natatanging pangtago ko sa iniingatan kong pagkatao, sa iniingatan kong pangalan, natanggal sa pagkakasuot ng aking maskara. Pero hindi ko na naisip iyun, tinawag ko si Galdium para tulungan ako sa pagkakahulog ko mula sa kaitaasan.

“Galdium!!!!” sigaw ko. Papalapit na ako sa lupa, ng biglang may sumalo sa akin at tinangay ako sa kanyang likuran, si Galdium sugatan, at kahit sa huling pagkakataon, ay isinagip nya pa rin ang buhay ko, sumadsad kami sa lupa at kitang kita ko na hirap na hirap na si Galdium

Tumawa ng malakas si Dark G. na halos rinig sa buong syudad, mabilis syang lumipad patungo sa kung saan nakahandusay ako at si Galdium at parang may itim nanaman na bola syang binubo samay mga kamay nya, papalapit saamin habang humahalakhak ng malakas, hindi ko alam kung anon a ang gagawin ko, tumayo ako at nagisip ng maari kong gawin pagkalapit nya, nagulat nalang ako na ng malapit na sya ay bigla syang napahinto at parang nakakita ng multo nung Makita nya kami ni Galdium ng malapit, unti unting lumiit ang binuo nyang itim na bola sa kamay nya at parang bigla syang nanghina, inisip ko kung ano ang ginawa ni Galdium, o kapangyarihan ko din ba yun? Hindi ko alam, basta nagulat ako na parang nanghina sya at bigla syang tumalikod at mabilis na lumipad papalayo.

“Hindi pwedeng takasan nya lang tayo ng ganito” sambit ko, tinignan ko kung kaya pa ni Galdium lumipad para masundan ko si Dark G.

“Galdium, kaibigan kaya pa ba?” tanong ko

“Opo, Master, para sainyo po” sagot ng tusong kaibigan kong agila, agad akong sumakay sa likod nya at parang sing bilis ng ilaw lumpiad si Galdium patungo sa tinahak na daan ni Dark G. na parang wala syang sugat. Mabilis, nakita ko na malapit na sa amin si Dark G. kaya’t inutusan kong ipagaspas ang mga pakpak ni Galdium para matangay ng hangin pababa si Dark G. Sobarng lakas ng hangin na nanggaing sa mga pagaspas ng pakpak ni Galdium, tumama ang malakas na hangin sa kalaban kaya’t patuloy ito sa pagkawala sa balanse nya at hindi nalabanan ng hangin, hanggang tuluyan na siyang bumagsak sa lupa

“Galdium, sundan mo ang binagsakan niya” utos kong muli kay Galdium

Pagkadating ko ay nakahandusay sa damuhan si Dark G. walang pakialam habang papalapit ako sakanya kasama si Galdium.

“Eto, eto ang tanggapin mo, hayop ka!” sa sobrang galit ko, may mga apoy na lumabas sa mga kamay ko at ihahagis ko na ito patungo sakanya ng bigla syang nagsalita

“Sandali lang… Wag” sabi nya saakin

Hindi ko alam kung bakit natigilan din ako sa gagawin ko sana, bigla nalang na sinunod ko ang sinabi ng kalaban, napahinto ako sandali at napatitig lang sa nakahiga sa damuhang si Dark G.

“Wag, Joseph, wag!”

Nagulat lalo ako na alam nya pala ang pangalan ko. Bakit? Sino ka? At paano mo nalaman ang pangalan ko. Kung sino ka man, magpakita ka, iyun lang ang naiisip ko nung mga panahon na iyun…

Ako si Joseph, ang itinakdang magtanggol sa lahi ng mga Kaspyan, ako ang huling tagapagligtas, ang nagmamayari ng sagradong bato ng Luna, ang nakatakda kong gawin, protektahan ang mga kapwa ko Kaspyan at ang mga normal na tao laban sa mga nagtatangkang sumakop sa mundo na mga Grospe.

Wednesday, October 20, 2010

HE'S COMING



SOON ON

www.gabrielfads.blogspot.com

and

www.bioutloud.blogspot.com




PARATING NA SYA :)

SBLS Blends- LET IT FALL ON THE LOVE FOR REVERIE (7)- The Farewell





Paalam na po muna kahit mga ilang months lang, kailangan ko mag focus sa ibang kailangan gawin, and i promise to post FRESH STAR and SUPER LUNA as soon as I finish it :) thank you :) sana amgustuhan nyo to


keep in touch with KGF

BLOG: gabrielfads.blogspot.com
FB: gabifad@yahoo.com

maikli nalang to :) BYE GUYS

_____________________________________________________________________________________


Umuwi na sila at hindi parin matanggal sa utak ni Drei ang mga nangrayi sakanila sa Palawan, sobrang saya nya, oo nga kinuha nga ng dyos sa piling nya si Lance pero eto parang may ipinalit ito na mamahalin din siya katulad ng pagmamahal ni Lance sakanya

Nagkakasama sama sila lagi at hindi parin matukoy ni Kevin paano ba nya pipigilan ang hidwaan sa pagitan ni Drei at Rob, kasi halos pag awayan na siya ng dalawa pag lumalabas sila pero minsan hindi din matanggal ni Kevin sa isip nya si Karl at ayaw nya masaktan ang kahit sino man kina Drei at Rob

“Mahal ko si Karl, mahal na mahal ko siya” sabi ni Kevin sa sarili, hindi nya alam kung bakit kahit anong gawin ni Drei at ni Rob, si Karl padin ang naiisip nya, at syempre mahal nya ang dalawang kaibigan nya, ayaw nya na masira ito dahil lang isa sa kanila ang pipiliin nya

“Mahal ko kayong dalawa, sorry to say, I can’t give you my heart, kasi ayoko na isa sa inyo masaktan, tsaka, I can offer you a friendship forever role, wala naman problema yun, pero kasi hindi ko pa din kaya ipagpalit si Karl hanggang ngayon mahal ko pa din siya”

Naisip din ni Andrei lahat ng ginawa ni Lance sakanya, kahit si Rob, kahit nga umuulan, diba hinhawakan nya parin yung bigay na kwintas ni Jed sakanya, ibig sabihin lang nun, mahal pa rin nila ang mga taong nawala na sa buhay nila, kasi never naman nalalaman ang pagmamahal through the things we just see! It’s always through the things that we feel, kaya kahit hindi nila nakikita si Jed, Karl at Lance, nandyan parin yung pagmamahal, at yung feeling of security, yung lagi ka lang nyang nababantayan.

Pauwi na ang tatlong magkakaibigan dahil nadin may naka schedule na shoot pa si Kevin kinabukasan kaya’t hindi sila nagpagabi, iba ang pakiramdam ng tatlo, masaya dahil they came to a point of realization na walang talo talo, barkada lang, they can be friends forever without being intimate to each other. Nakatulog si Andrei sa byahe at nagising nanaman sya sa isang bangungot na ilang beses na gumugulo sakanya

“Keeeeviiiin, RrrrooB” sigaw nya pagkatapos magising sa panaginip nya na muli nyang napanaginipan.

“Shet! Iyun pala yung panaginip ko, Kevin, ihinto mo yung sasakyan, Kevin,” sabi ni Drei

“Baket?” tanong ni Kevin

“Basta, mahirap I explain, basta Kevin ihinto mo” sabi ni Drei

“You’re freaking me out drei, what’s up with you” sabi ni Rob

Ang panaginip pala ni Drei simula pa nung paalis palang sila ni Jealy papuntang Palawan, na ngayon ay luminaw na lahat sakanya, ay silang tatlo pala nila Drei at Kevin

“3 taong sumisigaw, isang kotse, basta” ang sabi ni Drei dati kay Jaely bago pa sila magpunta ng Palawan

“KEVVVVVINNN PLLEAASE!” sabi ni Drei

Ihihinto na ni Kevin ang sasakyan ngunit pag ka apak nya sa break ay nagulat sya na hindi ito gumagana, pati ang hand break ng sasakyan ay sira. Hindi alam ni Kevin kung anong gagawin, nasa gitna sila ng daan, hindi makahinto….


Hanggang dumating na ang kapalaran nila, ang 10 wheeler na magdadala sakanila kay Karl, Lance at Jed

Sabi nga ni Kevin. “Learn to appreciate life and make every second of it worth it”

Sabi ni Rob “If you love someone, tell them that you do, don’t wait until you lose your chance”

At sabi nga ni Drei: “We don’t hold the fate, only God knows what’s going to happen”

Madaming lessons din ang naiwan satin ng tatlong ito, tungkol sa buhay, sa pagmamahal, at sa pananalig sa dyos.


Pero sabi ng tatlo:
When you learned to value the friendship over personal advantage and love formality, then God would place you to your rightfull spot… beside the ones that you truly Love.

SBLS Blends- LET IT FALL ON THE LOVE FOR REVERIE (6)




LAST PART NA NEXT CHAPTER... salamat sa lahat ng bumabasa, baka last story ko na to, I have to take photography seriously :)


_____________________________________________________________________________________


“Akala ko kasi galit ka sa nangyari kagabi” sagot ni Drei “I’m sorry Kevin, di ko lang napigilan yung sarili ko” dagdag nya pa. Nagulat si Kevin sa naging sagot ni Andrei sakanya, hindi napigilan? Ibig sabihin alam ni Drei ang ginawa nya kagabi, kaya lang naman pinigilan ni Kevin ang dapat mangyayari ay dahil akala nya ay wala sa tamang pagiisip si Andrei

“Okay lang yun! Akala ko kasi wala ka sa tamang pagiisip kagabi baka kung anong maging reaction mo kung ano man yung mangyari” sagot ni Kevin

“Tsaka wag mong isipin na ayaw ko, kasi gusto ko, pero gusto ko alam mo na gagawin natin yun hindi dahil lasing ka!” dagdag pa ni Kevin

Kilig! At as in KILIG ang naramdaman ni Andrei nung sinabi ni Kevin yun, narinig ni Rob ang usapan nila kasi papasok sana si Rob sa CR pero narinig niya ang usap ng dalawa. Nalungkot si Rob kasi gusto nya rin si Kevin, pero naunahan na pala sya ni Drei.

Pagkatapos kumain ng agahan ay nagiba ang pakikipagtunguan ng dalawang sina Drei at Kevin, parang iba na simula nung malaman nya yun. Gagawin ni Rob at ni Kevin ang photoshoot ng alas 3 ng hapon kaya’t hinahanda na ni Kevin si Jeff at sinisugaradong ayos ito. Nang magsimula ang shoot ng dalawa ay nanood lamang ang mag bestfriend at hinangaan nila si Rob sa galing nito sa pag momodel

Pagkatapos ng shoot ay agad na tinignan ni Rob ang mga shots at nagpasalamat kay Kevin sa mga magagandang kuha nito. Naalala tuloy ni Kevin ang lahat ng mga unang nangyari sakanila ni Karl, yung first time nya nakatrabaho ito, at ganoong ganuon din ang reaksyon ng Makita ang mga litrato nito

Nagaya si Rob kinagabihan para gumimik para icelebrate narin ang success ng shoot nila ni Kevin, plano nya ay silang dalawa lang ni Kevin ang magkasama pero inaya ni Kevin sina Jaely at si Drei

Nagpunta sila sa isang bar at naginom ng kaunti, pero si Rob ay naglalasing dahil nadin sa hindi niya na solo si Kevin nung gabing iyon, umisip sya ng paraan para maagaw nya si Rob at putulin ang kung ano man ang nasimulan nan ina Drei at ni Kevin

Pagkatpos uminom ay hindi pa naman lasing si Rob pero nagpanggap syang lasing para narin magawa niya ang plano nya. Umakyat sila sa hotel kung saan lahat sila ay naka kawarto sa isang palapag, at kinulet ni Rob si Kevin

“Kevs, pwede ba ako makitulog sayo? Wala kasi ako kasama sa kwarto eh” sabi ni Rob

Kitang kita ang mga mata ni Andrei habang sinasabi ni Rob yun, parang selos na may halong inis

“Okay lang, sige sige pumasok kana” sagot ni Kevin

Lalong nadagdagan ang selos na nadarama ni Drei at sobrang inis nito ay nag goodnight nalang sya kay Kevin at nagpaalam, hindi naman napansin ni Kevin na nagseselos na siya

Pagkapasok palang ni Rob sa kwarto ay agad itong humiga sa kama at tinawag si Kevin

“Kevs, pakitanggal naman yung damit ko, init na init na ako” sabi ni Rob

Bilang kaibigan ay walang malisyang tinanggal ni Kevin ang polo ni Rob at saktong paghubad niya nito ay hinatak sya ni Rob papalapit sakanya, medyo may tama na rin si Kevin kaya’t bumigay sya at hinalikan nya ang mga labi ni Rob, kitang kita ang ngiti sa mata ni Rob habang hinahalikan sya ni Kevin. Ihiniga ni Rob si Kevin at agad nyang itinaas ang t-shirt nito at hinalikan ang leeg nya. Umuungol sa sarap si Kevin habang hinahalikan siya pababa ni Rob. Tinanggal ni Rob ang butones ng pantalon ni Kevin at dinilaan nito ang brief nya kung saan nakaumbok ang galit na ari ni Kevin. Natauhan si Kevin bigla

“Rob! Mali to!” sabi ni Kevin pero patuloy parin si Rob sa pag romansa sa kanya, dinidilaan ni Rob simula sa nakabakat nyang ari hangang sa pusod ni Kevin, tinggal ni Rob ang brief ni Kevin pero pinpigilan parin sya nito

“Rob tama na!” sabay tumayo si Kevin at naiwang dismayadong nakadapa si Rob sa kama. “Gusto ko si Drei, and hindi tama na gawin ko to kahit hindi pa man din kami” dagdag pa ni Kevin

Agad tumayo si Rob sa pagkakadapa nya at nanghingi ng paumanhin kay Kevin

“Sorry! Namimiss ko lang kasi si Jed” sabi nito

“Jed? BF mo? Nasaan sya?” tanong ni Kevin

“Wala na, namatay sya sa cancer” sagot ni Rob. Mabilis na naluha si Kevin sa sinabi ni Rob na iyun, hindi lang dahil sa naawa sya sa sinapit ni Jed kundi dahil sa cancer din namatay si Karl

“I understand! Ako din! Namatay yung taong pinakamamahal ko dahil sa cancer” sabi ni Kevin

Umulan ng malakas kaya’t naalala ni Rob si Jed, nalungkot sya lalo na’t wala ang kwintas na binigay ni Jed sakanya dahil naiwan nya ito sa bahay nila

“Si Jed? Sya ang nagturo sakin kung bakita sobrang halaga ng ulan, sya nagturo sakin mahalin ito, at alam ko nandyan lang siya pag umuulan binabantayan ako” sabi ni Rob

“Ako rin! Sobrang daming naturo sakin ni Karl, alam mob a nawala lahat ng bisyo ko nung naging kami, tinuro nya na sobrang halaga ng buhay ng isang tao at hindi basta basta sinasayang” sabi ni Kevin “Sabi nya nga hindi kailangan may malubha ka ng sakit bago mo ma realize how wonderful this life that God gave to us” dagdag pa ni Kevin

Nagkakilala ng mabuti ang dalawa at naintindihan nila ang mga pagkukulang ng isa’t isa, ang mga taong mahal nila.

“Si Andrei din, namatay yung BF nya, yung huli” sabi ni Kevin

“Oh? Pare pareho pala tayo, iniwan ng mga mahal natin” sabi ni Rob

“Hindi! Hindi nila tayo iniwan binabantayan lang nila tayo” sabi ni Kevin

“Oh! Eh bakit gusto mo si Drei? Eh binabantayan ka pala” sabi ni Rob

“Alam ko masaya sya pag masaya ako! Yun yung sabi nya, kaya ginagawa ko lahat para maging masaya” sabi ni Kevin

“Kahit magkaroon ka ng bago” sabi ni Rob

“Hindi naman sya mawawala sa puso ko kahit may bago pa na dumating sa buhay ko” sabi ni Kevin

Nakatulog na ang dalawa dala na rin ng pagod, kaya’t kinbukasan pag gising nila ay agad sila nag batian, at lumipat na sa kwarto nya si Rob

“Ahhhhhhhhhhhhhhhhhh” nagising si Drei sa isa nanamang panaginip, iyun! Iyun at iyun padin, at hindi ito nagbabago, Malabo padin, halos hindi nya Makita kung sino ang laman ng panaginip nya. Pero hindi nya na ito naisip ng dumaan si Rob sa kwarto nila para ayain sila mag agahan

Pagkababa nila para mag agahan ay agad itinanong ni Rob si Drei

“Namimiss mo ba sya?” tanong ni Rob sakanya

“Sino?” tanong ni Drei

“Yung huli mo?” tanong ni Rob

“Namatay yung huling BF ni Rob sa cancer” singit ni Kevin

“Ahhhm ganun ba? Si Lance ba? Nadumugan sya ng kotse” sabi ni Drei

“Parepareho lang tayong nawalan, hehe, pero dapat masaya padin tayo, kasi masaya sila pag nakikita na masaya tayo” sabi ni Kevin

“Ai ang taray pare pareho ng kwento” sabat ni Jealy

Tinignan sya ng tatlo ng masama at natahimik si Jaely

“hehe Joke lang” sabi ni Jaely

Nagtawanan lang ang magkakaibigan at napaglaman nila na sabay sabay din pala ang flight nila pauwi

Natapos ang pagbabakasyon ng mag bestfriend, ang photoshoot nila Kevin ay Rob ng maayos, sabay sabay sila umuwi, magkatabi ang mag bestfriend at magkatabi si Rob at Kevin, medyo nagseselos padin si Kevin pag nakikita nya na magkausap ang dalawang magkatabi sa eroplano pero hanggang selos lang naman sya wala syang magagawa kasi hindi naman sakanya si Kevin. Kung I babase natin sa mga usual na Love rules, May the best man win ika nga nila.

Nakauwi ng matiwasay ang magkakaibigan at nagkapaalaman sa airport

“Mamimiss ko kayo” sabi ni Kevin kay Rob, Drei at Jaely

“Wait magkikita pa tayo sa next shoot Kevin” sagot ni Rob

“I got your number naman eh, text nalang kita Kevin” sabi ni Drei

SBLS Blends- LET IT FALL ON THE LOVE FOR REVERIE (5)




Salamat sa mga nagbabasa at sa mga nangaaway na habaan ko ang chapter, tapos ko na yung kwento kaso inuunte unte ko na lang yung upload pero dahil makulet kayo, sige dadagdagan ko pa! :)

kay kuya Earl, BX, Half, ADIK, Mama D at sa mga anonymous na iba dyan na nagbabasa, maraming salamat... :) thank you thank you sige na nga dadagdagan ko na. :) mga 8 CHAPTERS na sya.... hahah joke sige tignan ko kung ilan pa maiisisiksik ko




_____________________________________________________________________________________

“Andrei! Dito ako samay place kung saan kami nag shoot kanina! Ready naba kayo ni Jaely?” tanong ni Kevin sa text

“Si Jaely kasama mga barkada nya eh, ako lang nandito sa room” reply ni Drei

“Oh! Tara okay lang yan! Wala din kasi magawa dito eh, okay lang ban a tayong dalawa lang” reply muli ni Kevin

Since malapit lang naman ang lugar kung nasaan si Kevin, bumaba nalang si Andrei at pinuntahan si Kevin, habang papalapit si Drei ay hindi nya mapigilan mabighani s aka gwapuhang taglay ni Kevin, hindi nya mapigilang ngumiti habang papalapit sya ditto

“Andrei! Over here” sigaw ni Kevin kay Drei

“Sorry wala si Jaely eh, okay lang ba?” sagot ni drei

“Okay lang yun, tara ano gusto mo pagkain? Pinoy? Italian? Chinese?” tanong ni Kevin

“Kahit saan! Haha” sagot ni Drei

Kumain silang dalawa sa isang Chinese restaurant kasi mahilig sa dumplings at siomai itong si Kevin, at nagka kwentuhan sila habang kumakain, kung bakit sila nasa Palawan, ayun, kinwento ni Drei na nanalo si Jaely ng trip to Palawan at siya ang napiling isama, batid pa din ang saya sa muka ng dalawa at mukang tuwang tuwa sila na magkasama sila, hindi mapigilan ang pag sulyap sulyap ni Drei sa mga mata ni Kevin kapag hindi ito nakatingin at kitang kita na iba ang ngiti na lumalabas sakanya pag tinitignan nya si Kevin

Pagkatapos nila kumain ay naglakad lakad sila samay beach para narin magpahangin, hanggang makakita sila ng isang pwedeng maupuan para magkausap, hindi narin napansin ni Drei ang oras at ang pangako ni Jaely na susunod ito, sa sobrang aliw na ibinibigay ni Kevin sakanya

“Ahhhm, kamusta nga pala yung shoot nyo kanina?” tanong ni Drei

“Okay naman! Maayos, tsaka masaya, matagal din ako nawala sa pag pipicture eh, nagpahinga” sagot ni Kevin

“Bakit?” tanong ni Drei

“Basta” sagot ni Kevin

“Ahhh! May naalala lang ako nung sinabi mong model kanina, nung nasa eroplano tayo, may kaibigan kasi ako dati na model, eh, namatay narin sya, pero alam ko dito din sya nagtatrabaho sa kumpanya nyo” sabi ni Drei

“Oh! Baka kilala ko! Ano pangalan?” tanong ni Kevin

“Karl Ervin Roxas, barkada lang, acctualy barkada sya ni Kuya…” kitang kita ang gulat sa mga mata ni Kevin, ng marinig nya ang sinabi ni Drei, how the hell, small world nga naman, yung ex ni Kevin na si Karl, kilala pala nitong si Drei patuloy parin sa pagsasalita ni Drei at hindi nya napansin na nakatulala na si Kevin sa may dagat “…hindi nga ako nakapunta sa burol o kahit nung sa libing kasi nasa probinsya kami nun nila Daddy eh”… nang mapansin ni Drei na nakatulala ito. “Hoy Kevin okay ka lang?” tanong ni Drei

“Okay lang, may naalala lang ako” sabi ni Kevin

“Umiiyak ka ba?” napansin kasi ni Drei na may mga luha na nanggagaling sa mga mata ni Kevin

“Nope, naalala ko lang si Karl, oo kilala ko sya, magaling yun, mabait, kaya lang, kinuha agad eh” sagot ni Kevin

“No Way! Ikaw yung Kevin na yun?” tanong ni Drei

“Anong Kevin nay un?” tanong ni Kevin

“May nakwento si Karl sakin dati pa, siguro yun yung huli nyang BF bago sya mamatay, mahal na mahal nya daw, and nahihirapan daw sya sabihin sakanya yung sakit nya. Alam ko nay un long before, pero akala ko makakyan nyang labanan. Sorry, baka hindi ikaw yun” paumanhin ni Drei

“Ako yun” sagot ni Kevin sakanya

Gulat din si Drei na malaman na si Kevin pala yung kinukwento sakanya ng namayapang kaibigan, at gulat din nya na bisexual din pala itong si Kevin, kasi sa totoo lang, si Kevin ay sobrang lalaking lalaki kumilos, at hindi mo mahahalatang bi hanggang di mo lubusang nakikilala

“I’m sorry” paumunhin muli ni Drei

“Okay lang! namimiss ko na yung mokong nayun, alam mo ba, sya dahilan kung bakit ibang iba na ako ngayon?” sagot ni Kevin habang may mga luha paring bumabagsak sa mga mata nya

“Mabait talaga kasi yun si Karl” sabi ni Drei. Nagiisip si Drei kung io-open nya ba kay Kevin ang tungkol kay Lance, ang namatay nya naring BF dahil sa aksidente sa kotse. Nahihiya sya sabihin pero hii na mapigilan ang mga luha nya habang nakikita nya si Kevin na umiyak at nalaman nya na pareho pala sila ng sitwasyon, iniwan ng mga mahal nila dahil panahon na ng mga ito. “Ako din Kevin, kakamatay lang din ng taong minahal ko ng sobra, nagbago din sakin, ng sobra, si Lance” sabi ni Drei

“Huh?” laking gulat din ni Kevin ng malaman nya na bi din pala si Drei, at pareho sila ng pinagdadaanan. “So Bi ka din?” tanong nito kay Drei

“Oo! Bakit may reklamo ka?” tanong din ni Drei

“Wala! Hirap no pag mahal na mahal mo yung tao tapos iiwanan ka nya” sabi ni Kevin

“Mahirap man ikwento pero Oo, kahit ginawa mo na lahat para iligtas sila” malungkot na sagot ni Drei

“Drei, I’m sorry kung nag eemo ako ah” sabi ni Kevin

“Ano ka ba Kevs, okay lang yun! Tara gusto mo uminom? Treat ko naman this time” aya ni Drei sa kaibigan

Naginom ang dalawa sa malapit na bar samay beach at naglabasan ng mga sama ng loob, nagkwentuhan ng mga naging karanasan, sa mga nawala nilang mahal sa buhay, sa mga minahan pa nilang iba, basta iba ang gabing iyun para sakanilang dalawa. Ang bilis lumipas ng oras, kitang lasing na lasing na si Kevin, pati nadin naman si Drei kaya’t nagpasya na silang umuwi. Napansin nila na pareho sila ng hotel na tinutunton kaya;t nagulat silang dalawa

“Dito ka din ban aka check in Calvin?” tanong ni Andrei

“Oo! Dito din, Kevin Drei KEVIN! Lasing” sagot ni Kevin

“Hindi ako lasing ah” sagot ni Andrei

Nagkulitan ang dalawa at napansin nila na nasa parehong floor din pala ang mga kwarto nila. Hindi napasin ni Drei sa sobrang kalasingan na ibang kwarto ang pinapasukan nya

“Hoy Lasing, kwarto ko yan” sigaw ni Kevin

Pagtakbo nya sa kwarto nya ay nakita nya na bumagsak na si Drei sa lapag dala nadin ng sobrang alak na nainom

“Drei… .Dreii…. Gising” sabay alog ni Kevin sa kaibigan ngunit hindi ito magising. Hindi alam ni Kevin kung saan ang kwarto ni Drei para maihataid niya ito kaya’t nagpasya nalang sya na ihiga na ang kaibigan sa kama nya at sa sofa nalang sya matutulog

Pagkatulog ni Kevin at pagkalipas ng mga ilang oras tumayo si Drei sa kama at parang wala parin sa katinuan nito, napansin ni Kevin na tumayo si Drei kaya’t tinanong nya kung okay lang ito

“Drei, saan ka punta?” tanong ni Kevin, hindi ito nakapagsalita nguni bigla nalang ito lumuhod samay harapan ng hinihigaan ni Kevin. Sabay tumayo si Kevin para tignan kung ayus lang ang kaibigan

“Okay ka lang ba Andrei?” tanong ni Kevin

Inilapit ni Drei ang muka nit okay Kevin at hindi alam ni Kevin kung ano ang gagawin niya nagulat nalang sya ng idinikit ni Andrei ang mga labi nya kay Kevin, bumigay si Kevin dahil sa tamis ng mga labi ni Andrei, nuong hinalikan ni Drei ang leeg ni Kevin ay hindi mapigilan ni Kevin na umugol sa sarap, ngunit naisip nito na mali ang ginagawa nya, hindi pwede kahit gusuhin nya, kasi wala sa tamang pagiisip ang kaibigan, kaya’t pinigilan nya ito at walang nagawa si Andrei, kung hindi palihis na lumabas ng kwarto at dumeretso sa kwarto nya

Kinabukasan pagkagising ni Rob ay agad nyang tinext ang binigay na number ni Kevin sakanya

“Sir Kevin? Gising ka na ba? Breakfast Sir?” tanong nito sa text

Sakto naman na pagdating ng text nya ay nagising si Kevin

“Yup Yup! I’ll just get dressed up Robi, hintayin mo nalang ako sa ground floor” reply ni Kevin

Habang nagaayos si Kevin ay naisip nya ang nangyari sa kanilang dalawa ni Drei kagabi. Hindi nya alam kung tama ba na hinalikan nya din pabalik si Drei basta alam nya na tama na pinigilan nya kung ano man ang dapat na magyayari kagabi

Pagkatapos magbihis ay agad bumaba si Kevin sa ground floor kung saan naghihintay sakanya si Rob. Pagdating naman ni Rob ay isang malaking ngiti ang ipinasalubong nya dito

“Good Morning Sir Kevin” bati ni Rob

“Adik! Kevin nalang wag na lagyan ng Sir” sagot ni Kevin

“Saan tayo breakfast Kevin?” tanong ni Rob

“Kahit saan basta may bacon” sagot ni Kevin sabay tawa ng malakas

Habang umoorder sila sa kakainan nila ay saktong nandoon rin pala sila Jaely at Andrei para mag agahan. Napansin ni Jaely si Kevin kaya’t agad niya ito nilapitan

“Good Morning Kuya Kevs” bati ni Jaely

“Uy Jaely! How was last night?Enjoy ba?” tanong ni Kevin

“OO naman po! Ehhhhh! Kayo? Ni Drei? Kagabi? Kamusta?” tanung ni Jaely

“Di pa ba nakwento ni Drei? Masaya naman” sagot ni Kevin. Batid na hindi nagsasalita si Drei kahit nandoon sya sa may tabi lang ni Jaely “Goodmorning Andrei” bati ni Kevin sakanya

“Goodmorning din po” sagot ni Andrei, pagharap ni Rob sa dalawa ay nagulat ang mag bestfriend na si Rob ang kasama nila, ang nasa isip nila, si Rob ang masunit na natapunan nila ng kape sa may airport

“Kuya! Kayo po yung sa airport no? Sorry nga po pala ulet” paumanhin ni Andrei

“Ai! Iyun ba? Okay lang yun! Medyo bad day lang nagpatong patong pero okay na yun” sagot ni Rob

“Ah kayo yung nasa likuran ko nun na nagkabanggaan hahaha” sabi ni Kevin

Umupo nalang din sila Jaely sa upuan nila Kevin at sabay sila nagagahan, pansin parin ang pananahimik ni Andrei at maya maya lamang ay nagpaalam ito na gagamit muna ng CR sinundan sya ni Kevin dahil nadin sa nag aalala ito sakanya

“Andrei, okay ka lang ba? Kanina ka pa di nagsasalita” tanong ni Kevin


(Itutuloy...)

SBLS Blends- LET IT FALL ON THE LOVE FOR REVERIE (4)



Thanks guys sa mga sumusubaybay, baka gang 7 parts lang din magawa ko dito! :) pero than ksa sa mga bumabasa

BLOG: gabrielfads.blogspot.com
FB: gabifad@yahoo.com

_____________________________________________________________________________________
Dumating na ang mag-bestfriend sa hotel na tutuluyan nila at nagayos nan g mga gamit nila. Habang nagaayos, hindi parin mataggal ang mga ngiti sa labi ni Andrei.

“Bestfriend Lunch tayo, gutom na gutom na ako” aya ni Andrei sa kaibigan

“Sige wait, tapusin ko lang yung mga ginagawa ko” sagot ni Jaely

Lumabas sila para mag lakad lakad at maghanap narin ng makakainan, mag aalas 3 nadin nun ng makakita si Jaely ng photoshoot samay beach area ng tinutuluyan nilang resort

“Bestfriend, tignan mo yun oh! Pag aralan mo na yan, mag apply ka ng model dun kay cute” kulit ni Jaely sa besfriend

“Shit!” sabi ni Drei

“Oh bakit?” tanong ni Jealy, pagtingin ni Jaely sa di kalayuang shoot ay nakita nya si Kevin na nakaupo sa isang tabi at wari’y nagtitingin ng mga pictures sa hawak nitong camera. “Shit nga bestfriend!” dagdag nito

“Siya yun diba?” tanong ni Andrei

“Oo bestfriend hindi ako bulag, tara bilis puntahan natin” hinahatak ni Jaely ang kaibigan papalapit kay Kevin kahit hiyang hiya lumapit si Andrei dun. Paglapit ay agad kinulit ni Jaely si Kevin “Hiiiiiiiii” masiglang bati ni Jaely kay Kevin

“Uyyy! Nandito din pala kayo, laki ng Palawan dito din pala tayo magkikita, upo kayo oh!” sabi ni Kevin habang nakangiti ito sa dalawa

“Wow naman, Photographer na photographer ang dating ah” kulit ni Jaely kay Kevin

Hindi maiwasang tignan ni Andrei ang walang suot na T-shirt na si Kevin at tila natulala na ito duon

“Andrei! It’s so nice to see you here” sabi ni Kevin kay Andrei

Biglang nawala ang titig ni Andrei sa katawan ni Kevin “Ahhh, Oo nga eh, ahhm, buti naman ditto din kayo” sabi ni Drei sabay tapik kay Jaely at bulong “Gutom na ko bestfriend” sabi pa nito

“Ai Kuya Kevin, ahhm kain lang po muna kami ni Jaely, kasi di pa kami nagluluch eh” sabi ni Drei

“Kumain ka na po ba? Sama ka kuya gusto mo?” aya ni Jaely kay Kevin

“Ai! Kumain na ko eh, tsaka hanggang 5 pa yung shoot eh, Gusto nyo labas nalang tayo mamayang gabi, treat ko! Okay lang ba yun?” imbita ni Kevin sa dalawa

“Oh sure, kuya! Eto number ni Drei, text mo kami dyan, haha” makulit na sabi ni Jaely “Bye kuya see you later” paalam ni Jaely

“Sige Kevin, mamaya nalang” paalam ni Andrei

Nung makalayo layo na ang dalawa ay tinignan ni Andrei ng masama si Jaely

“Oh! Bakit nakatitig ka sakin best? Crush mo ko?” piyong tanong ni Jaely

“Adik ka! Adik ka talaga! Nakakahiya dun sa tao, binigay mo pa number ko! Ano k aba best! Ahhhhhh” galit na sabi ni Andrei

“Hmmmm! If I know! Hahaha tara ayun masarap dun, tara best bilis” sabi ni Jaely sabay takbo papunta sa restaurant na tinuro nya

Umorder ang dalawa ng makakain at pagkatapos ay umupo na sila, habang naghihintay ng pagkain ay may biglang tumapik sa likod ni Jaely, paglingon ni Jaely ay nakita nya ang mga dating kaibigan nuong sya ay highschool palang. Nagpaalam si Jaely na kakausapin nya muna ang mga na-miss na high school friends at iniwan nya muna si Andrei sa upuan nila

“Anak nakaalis ka na ba dyan sa Airport?” tanong ng Mama ni Rob sakanya

“Hindi pa nga Mama eh, 5 pa yung flight, patay ako kay Sir Mike nito, gagawan ko nalang ng paraan” sagot nito sa ina

Dumating ang alas 5 ng hapon at maayos naming nakasakay si Rob sa eroplano papuntang Palawan. Pagkadating ni Rob ay agad syang nag check in sa hotel na tutuluyan nya, pagaakyat nya ay bigla nalang nahulog ang isang bag na dala nya, sa sobrang dami ng mga dala dala nya

“Eto po oh!” abot ng isang lalaki sakanya

“Salamat” sagot ni Rob, nuong papaalis na sya ay bigla nyang narinig ang lalaking nagsalita

“Sir Mike? Yes! Si Kevin poi to yung photographer po from Yosdale” nuong narinig ni Rob ang mga sinabi ng lalaki ay agad nya itong sinigawan

“Kuya! Wait lang po, wait lang, pwede po kita makausap mamaya nyo nap o kausapin si Sir Mike” naintriga si Kevin sa sinabi ni Rob kaya’t nagpaalam muna sya kay Sir Mike at ibinaba nya muna ang telepono

“Hindi po ako nakaabot kanina sa shoot kayo po pala yung photographer” sabi ni Rob

“Ah, ikaw pala yung kulang, I was just about to tell Sir Mike, and oh ano ba pwede natin gawin? Are you free tomorrow? Kahit ako na yung bahala mag edit sa mga group shots, sa solo shots wala namang problema” sagot ni Kevin

“Thank you kuya! Thank you po talaga” sagot ni Rob

“Kuya ka dyan! Kevin nalang okay na siguro yun” pakilala ni Kevin

“Robi po!” pakilala ni Rob kay Kevin

“Ah, oh sige Rob, here’s my number text mo nalang ako bukas” sagot ni Kevin
“Wait Kevin, nag dinner ka na ba? Treat na po kita, just so I could say thank you” anyaya ni Rob.

“Ahhhm, may lakad kasi ako eh, may mga kasama ako, bukas nalang breakfast if you want, treat kita ng breakfast” anyaya ni Kevin

Naghanda na si Kevin para kumain ng dinner sa labas, si Jaely at si Drei, nag ayos na din para sa dinner nila with Kevin

“Best friend, may problema, hala!” malungkot na balita ni Jaely

“Ano yun?” tanong ni Drei

“Yung mga barkada ko nung Highschool inaaya ako, eh uuwi na sila bukas, paano yun best! Hmmmmm, alam mo naman tagal ko na sila di nakakasama” paawa ni Jaely sa kaibigan

“Hala! Iiwan mo ko kasama yung Kevin? Nyek! Bestfriend Ika-cancel ko to!” sagot ni Drei

“hahabol ako sainyo promise” sabi ni Jaely

“Hahabol? Tapos mamaya, wala naman” sabi ni Drei

“PROMISE bestpren, PRAMIS!” sabay ngiti ni Jaely sa kaibigan

Umalis na si Jealy kasama ang mga kaibigan at hinihintay nalang ni Drei ang text ni Kevin sakanya, sobrang ngiti parin ang nasa muka ni Drei pero nagaalala sya kung paano niya kakausapin si Kevin, ng wala si Jaely, nahihiya siya, kasi parang may iba syang nararamdaman dito, inihanda nya nalang ang sarili nya sa kung ano man ang mangyari nung gabing iyun.


(To be continued...)